Στο Βελεστίνο κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ – Δηλώσεις Τσίμαρη Γιάννη

Σήμερα Κυριακή 8 Νοεμβρίου, κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ επισκέφθηκε τον Αλμυρό και το Βελεστίνο στα πλαίσια των περιοδειών για την καταγραφή και ανάδειξη των προβλημάτων της Περιφέρειας. Στον Βελεστίνο βρέθηκαν μέλη της Νομαρχιακής Επιτροπής Εκλογικού Αγώνα Μαγνησίας και από τη ΔΕΕΑ Ρήγα Φεραίου με επικεφαλής τον Βουλευτή Ιωαννίνων και τομεάρχη Υγείας κ. Τσίμαρη Γιάννη και τον κ. Τριγώνη Γιάννη, μέλος της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής. Το κλιμάκιο αρχικά επισκέφθηκε στο Κέντρο Υγείας Βελεστίνου και έπειτα περιόδευσε στην πλατεία Αλμυρού.

Είχαμε την ευκαιρία για λίγες ερωτήσεις στον κ. Τσιμάρη σχετικά με την περιοδεία, τον τομέα της Υγείας, τον πρωτογενή τομέα, αλλά και το πρόσφατο επεισόδιο στην Κρακοβία κατά την επίσκεψή του στον Αλμυρό. Ακολουθεί η συνέντευξη:

Βιβή Τσιντσίνη: Περιοδεύσατε στο Κέντρο Υγείας και ακολουθεί η περιοδεία στην πλατεία του Αλμυρού και του Βελεστίνου. Θα θέλαμε να μας πείτε όσα συζητήσατε με τους υπεύθυνους στο Κέντρο Υγείας Αλμυρού – είναι εδώ η υποδιευθύντρια – και τελικά τι έχει στο σχέδιό του το ΠΑΣΟΚ για τους περιφερειακούς δήμους και τα κέντρα υγείας. Ας ξεκινήσουμε από αυτό.

Τσίμαρης Γ.: Ήρθαμε εδώ, κλιμάκιο του ΠΑΣΟΚ, στα πλαίσια των περιοδειών που κάνουμε για να αναδείξουμε τα προβλήματα ανά Περιφέρεια, και είδαμε ό,τι βλέπουμε δυστυχώς σε όλη την Επαρχία. Βλέπουμε κτίρια τα οποία έχουν ανακαινιστεί… τα οποία είναι όμως κενά. Έχουμε πολύ μεγάλες ελλείψεις σε προσωπικό και ο κόσμος αναγκάζεται να βρίσκει λύσεις πιο κεντρικά. Το θέμα μας εδώ γενικά είναι ότι δεν έχουν καλυφθεί οι κενές θέσεις. Παραμένουν χωρίς προκήρυξη, που είναι το βασικό πρόβλημα, άρα το ΠΑΣΟΚ θα προκηρύξει μαζικά τις κενές θέσεις. Θα πρέπει να δοθούν συγκεκριμένα κίνητρα -και οικονομικά επιπλέον- για να στελεχωθεί η Πρωτοβάθμια. Είναι ο πρώτος στόχος μας η Πρωτοβάθμια γιατί είναι το ανάχωμα όσον αφορά τη διακίνηση ασθενών και την πρόληψη αλλά και την προαγωγή υγείας. Η δουλειά που γίνεται στην Πρωτοβάθμια δεν μπορεί να πληρωθεί από τα νοσοκομεία. Και είναι και ο λόγος που έχουμε πολλές ανεκπλήρωτες ανάγκες υγείας. Είναι γιατί ο κόσμος αναγκάζεται και πάει ή κεντρικά ή δίνει λεφτά από την τσέπη του.

Βιβή Τσιντσίνη: Αυτό όμως είναι μετρημένο και κοστολογημένο, γιατί βλέπουμε παντού ότι υποχωρεί, και στην Ευρώπη όχι μόνο στην Ελλάδα, το κράτος πρόνοιας. Υπάρχει ένας υπερεξοπλισμός… είχαμε και το επεισόδιο στην Κρακοβία που νομίζω ότι ίσως αξίζει ένα σχόλιο… η επικαιρότητα πιέζει… πιέζει προς άλλες κατευθύνσεις.

Τσίμαρης Γ.: Δεν θα συμφωνήσω, γιατί το κράτος πρόνοιας σε εμάς είναι ήδη πολύ χαμηλά. Είμαστε 5,8% στις δαπάνες υγείας τη στιγμή που – θέλω να θυμίσω – όταν κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ το ’10 και είχαμε τα Μνημόνια, είχαμε 6%. Το 0,2 είναι πολλά χρήματα προς την άλλη κατεύθυνση. Πρέπει να καταλάβουμε ότι δαπάνες που δεν δίνουμε τώρα εμπροσθοβαρώς τις πληρώνουμε σαν κοινωνία με τη μορφή χρόνιων ασθενειών – έχουμε τεσσεράμισι εκατομμύρια κόσμο ο οποίος έχει παραπάνω από δύο ασθένειες. Αυτό σημαίνει μείωση εργατικού δυναμικού, σημαίνει δαπάνη, σημαίνει ταλαιπωρία για τις οικογένειες που έχουν ανθρώπους οι οποίοι θέλουν υποστήριξη, είναι 240.000 οικογένειες που θέλουν υποστήριξη. Είναι εργατικό δυναμικό που δεν μπαίνει στην παραγωγή. Άρα, όταν ακούω ότι «ξέρετε που θα βρείτε τα χρήματα», τα χρήματα… μπορείς κάλλιστα… έχουμε κάνει κάποιες προτάσεις, π.χ. να αυξήσουμε κατά 10% τη φορολόγηση των μερισμάτων. Κι όταν λέμε μερίσματα, μιλάμε για πάνω από 100.000 ευρώ μέρισμα. Για να έχεις 100.000 ευρώ μέρισμα, σημαίνει ότι έχεις 1.000.000 μετοχές στην άκρη. Άρα, μεγάλο κεφάλαιο. Αυτό μπορεί να μας δώσει ένα πολύ σημαντικό περίσσευμα πάνω από ενάμιση-δύο δις επιπλέον, το οποίο θα το δώσουμε στο κοινωνικό κράτος.

Το κοινωνικό κράτος, ξέρετε, είναι ανελαστικές δαπάνες τις οποίες αν έχει κάποιος, βρίσκει και τις λύνει, ή δανείζεται. Ξέρετε ότι το 10% του πληθυσμού καταστρέφεται οικονομικά γιατί πρέπει να λύσει προβλήματα υγείας; Αυτοί που καταστράφηκαν… του χρόνου έχουμε άλλο 10% και άλλο 10% και άλλο 10%… με αποτέλεσμα και να φτωχαίνουμε και αυτοί που δε βρίσκουν λύση να πηγαίνουν στο σύστημα αργά και τους πληρώνουμε πολλαπλάσια. Έχουν γίνει μελέτες γι’ αυτό, δηλαδή ένας που δε βρίσκει σωστή θεραπεία και παρακολούθηση για το διαβήτη, στοιχίζει 1.000 ευρώ στο κράτος. Η επιπλοκή του 15.000. Και θα την πάθει σίγουρα. Άρα πας να γλιτώσεις ένα χιλιάρικο και πληρώνεις δεκαπενταπλάσιο. Άρα είναι θέμα πώς μετράς και πώς σχεδιάζεις. Και πρωτοβάθμια είναι προτεραιότητα για εμάς.

Και να πω για την Κρακοβία, ξέρετε, αυτό δημιουργεί όντως κλίμα, γιατί και η Πολωνία ήταν μία από τις πιο ασφαλείς χώρες, χωρίς μετανάστες, χωρίς αυτά… αλλά είδατε, τη ζημιά την έκαναν ακροδεξιοί. Η μισαλλοδοξία θα πρέπει να πολεμηθεί… Και φαίνεται ότι δεν υπάρχει απλά το αυγό του φιδιού, έχει βγει το φίδι. Και σε μας εδώ, όσον αφορά την οργανωμένη επίθεση των πενήντα κουκουλοφόρων-κρανιοφόρων στα πανεπιστήμια και τη σωματική βλάβη που έγινε και απειλείται η ζωή στης κοπέλας γιατί ήθελε να εκφράσει άποψη και να διεκδικήσει αυτά που πίστευε, τα οποία πρέπει να επιτρέπονται στα πλαίσια της Δημοκρατίας μας. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, δεν γίνεται να τσουβαλιάζουμε το θύτη με το θύμα. Και κυρίως, δεν είναι να κάνουμε ανέξοδες καταδίκες μετά. Πρέπει να δράσουμε τώρα εμπροσθοβαρώς, παντού, παντού. Όχι μόνο στην Ευρώπη, και εδώ.

Βιβή Τσιντσίνη: Επισκέπτεστε μια περιοχή και το Βελεστίνο και τον Αλμυρό που οι περισσότεροι δουλεύουμε στον πρωτογενή τομέα. Αυτό που ζητάμε εμείς και το εκφράζουμε και μέσα από τον τοπικό τύπο, είναι να μείνουμε στον τόπο μας. Να μπορέσουμε να ζήσουμε. Να έχουμε υγεία, παιδεία, ασφάλεια, δουλειά, στον τόπο μας. Οπότε εσείς απέναντι στους κτηνοτρόφους και τους αγρότες, αν θέλετε από το κόμμα σας μία δήλωση για τις φροντίδες και για όσα εσείς διεκδικείτε ως αντιπολίτευση…

Τσίμαρης Γιάννης: Είναι ο άλλος τομέας που τον έχουμε προτεραιότητα ο πρωτογενής. Βλέπετε με τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ έχουν πληρωθεί πόσο; Αναλόγως την περιοχή, πόσο 3%, 4% των επιδοτήσεων… 5%, 7%;… Το οποίο είναι τραγικά χαμηλό ποσοστό. Δεν μπορεί να γίνει κανένας προγραμματισμός. Όταν το κράτος δεν μπορεί να κάνει τα στοιχειώδη, δεν μπορεί να έχουμε απαίτηση από τον κόσμο να κάτσει εδώ γιατί πρέπει να επιβιώσει. Άρα πρέπει να δείξουμε εμείς σαν κράτος ότι έχει τη στήριξή μας. Νοσοκομεία, επιδοτήσεις, στήριξη για το σχεδιασμό, να του δώσουμε εργαλεία χρηματοδοτικά που δεν έχουν γίνει προς το παρόν… κατεύθυνση… για να ξεκινήσει να υπάρχει προοπτική. Αν δεν υπάρχουν αυτά, δεν μπορούμε να έχουμε απαίτηση από κάποιον να μείνει εδώ.

Πρώτα πρέπει να έρθει το κράτος σοβαρά, με σχέδιο, το οποίο το έχουμε αποδείξει και το έχουμε κάνει στο παρελθόν, και το καταθέτουμε στον κόσμο να ξέρει ότι ό,τι μιλάμε το εννοούμε. Το έχουμε σχεδιάσει και μιλάμε επί πραγματικών δεδομένων. Να μας έχουν εμπιστοσύνη. Το έχουμε αποδείξει και παλιότερα, μπορούμε πραγματικά… υπάρχουν πολιτικές που θα αλλάξουν τη ζωή μας και αυτό πρέπει να πιστέψει ο κόσμος, ότι μπορεί να αλλάξει η ζωή του με την πολιτική. Δεν είναι τα πράγματα όπως είναι, και παρακαλάτε, «να μην συμβεί κάτι στραβό και χαθήκαμε». Όχι, μπορούμε να αλλάξουμε τα πράγματα με την πολιτική, και εδώ, και στην Ευρώπη.

Βιβή Τσιντσίνη: Να ευχαριστήσουμε και όσους σας πλαισίωσαν, τον κύριο Τριγώνη, τον κύριο Χατζηδημητρίου, τον κύριο Πολίτη, έτσι είναι, εκπρόσωποι και από τον Βόλο και από τη Θεσσαλία ευρύτερα βλέπω. Σας ευχαριστούμε πολύ.