Ήταν “λίγο” φάουλ – Ιστορίες της κερκίδας – Ρήγας – Ολυμπιακός 2-0

Με τρώει το χεράκι μου κυρία μου να γράψω αφού είχα καιρό να πάω στο γήπεδο… Όχι ως αθλητικογράφος, αυτό το αφήνω για τους θαρραλέους (είναι κομματάκι δύσκολο).

Το ‘χει η μοίρα μου βλέπεις να βουτάω στα μπλε, Νίκη, ΓΣΑ, Ρήγας. Είχαμε -μάτια μου- τόσα πολλά γράψει σε συνεντεύξεις και λεύκωμα για το Ρήγα που μπόλιασα. Πρώτη φορά στις κερκίδες του… Αξιόμαχη και αξιοσέβαστη κερκίδα. Χιλιάδες οπαδοί, όλων των ηλικιών, γυναίκες και άντρες… Οι μεγαλύτεροι κρατούσαν τους μικρότερους να μη γίνουν επεισόδια… τους μπόλιαζαν να είναι οπαδοί και όχι χούλιγκαν… “Καθίστε κάτω παιδιά, φτάνει”… Τον εχθρό όταν έχει πέσει δεν τον χτυπάς… είναι γνωστό άλλωστε. Απολαυστικά και τα αστειάκια της κερκίδας “φίλε, άσε βιογραφικό να σε πάρουμε του χρόνου να παίξεις στην Γ΄ με τον Ρήγα”… ή “τελείωσε, μπορείτε να πάτε διακοπές” και βέβαια στις πολλές δυνατές φάσεις που οι παίκτες διαμαρτύρονταν ότι δεν επρόκειτο για φάουλ… μετά από μερικές κίτρινες και κόκκινες, λέγαμε με ειρωνία, “ε, ήταν λίγο φάουλ”… Από μια τέτοια στιγμή και η φωτογραφία εξωφύλλου που μπορείτε να δείτε την …γυμνή αλήθεια. Ασυγκράτητοι οι παίκτες του Ρήγα.

Το είχε πει ο Καλόγηρος, “ο Ολυμπιακός έχει παίκτες καλούς, ως μονάδες… αλλά ο Ρήγας έχει καλύτερη ομάδα”. Οι μεγαλύτεροι παίκτες φέρθηκαν ισότιμα στους μικρότερους και έτσι μπόρεσε να σκοράρει ο Φαίδωνας, αφήνοντας μας όλους με την καθαρότερη ελπίδα για το μέλλον της ομάδας. Οι …ώριμοι παίκτες, μοίραζαν το παιχνίδι και έβαζαν το σώμα τους με αριστοτεχνικό τρόπο ώστε να σταματήσουν τη φάση. Ο Σπαθής έβαλε τα φάλτσα του και τις δυνατές μπαλιές του, ο Αλεξίου σε μια εντυπωσιακή φάση έβαλε την πλάτη του σε σουτ μπροστά από την μπάλα και πριν το τέρμα, ο Γάρος, έβαλε ορμή και ένταση ώστε να αποφευχθεί το λάθος των τελευταίων λεπτών. Να με συμπαθούν όσοι παίκτες δεν αναφέρονται, αλλά γνωρίζω αυτούς με τους οποίους κάναμε συνεντεύξεις, οπότε δεν μπορώ να επεκταθώ περαιτέρω.

Δεμένη ομάδα, με κόσμο παντού, να έχει την φροντίδα στα εισιτήρια, το γήπεδο, την φιλοξενούμενη ομάδα, τους μικρότερους οπαδούς, την συνεργασία με την αστυνομία, την εξυπηρέτηση των παικτών…

Το ήθελε ο Ρήγας, το πήρε το ματς και όπως φώναζε η κερκίδα “και σε πεντέξι εβδομάδες, και σε πεντέξι εβδομάδες, θα είμαστε-ε-ε πρωταθλητές, θα είμαστε-ε-ε-ε πρωταθλητές, οέ-οέ, οέ, ο, έ…”

Βιβή Τσιντσίνη

Ακολουθούν τα δυο αθλητικά ρεπορτάζ του Φώτη Γαλούση και το φωτορεπορτάζ του Βαλάντη Ματσόρδα