Ο Διαγόρας στάθηκε στα πόδια του και επιστρέφει στη μεγάλη κατηγορία ύστερα από τρία χρόνια

από την έντυπη έκδοση του “Λαού” της 30ής Μαΐου

Μετά την κορυφαία στιγμή στην ιστορία του συλλόγου, ήρθε η απότομη πτώση. Όμως την καταιγίδα ακολουθεί πάντα ο ήλιος. Για τον Διαγόρα πέρασαν τέσσερα δύσκολα χρόνια και πλέον τη νέα σεζόν η ομάδα του Στεφανοβικείου επιστρέφει στην κορυφαία κατηγορία του τοπικού μας ποδοσφαίρου.

Η Γ’ Εθνική αφήνει τα σημάδια της σε όλες τις ομάδες που αγωνίζονται σε αυτήν και ο Διαγόρας το πλήρωσε ακριβά καθώς το 2021 κατέκτησε τον τίτλο στον όμιλό του στην συγκεκριμένη κατηγορία, έπαιξε μπαράζ ανόδου για την Σούπερ Λιγκ 2, ωστόσο δήλωσε εκούσιο υποβιβασμό στην Α’ ΕΠΣΘ. Την περίοδο 2021-22 στάθηκε στα πόδια του κι ανασυντάχθηκε διοικητικά κι αγωνιστικά. Τότε, στην πρώτη φάση του πρωταθλήματος είχε χάσει και τα δεκαέξι παιχνίδια και στα πλέι άουτ σημείωσε μία νίκη. Τερμάτισε στην τελευταία θέση και υποβιβάστηκε. Σιγά-σιγά όμως κατάφερε να βρει τον βηματισμό του: στη Β’ Τοπική κατέλαβε την 4η θέση το 22-23, την 9η το 23-24 και την 6η το 24-25 δύο βαθμούς πίσω από την τέταρτη ομάδα που ανέβηκε. Είχαν όμως μπει οι βάσεις για την φετινή πορεία.

Με τον Δημήτρη Ζιώγα στον πάγκο, ο Διαγόρας από την αρχή έως το τέλος κατέγραψε μια πολύ σταθερή πορεία και με 16 νίκες-5 ισοπαλίες-3 ήττες, τερμάτισε τρίτος και πανηγυρίζει την επιστροφή στην ελίτ του τοπικού! Τα τρία πρώτα παιχνίδια ήταν εντός έδρας, όχι με δυνατούς αντιπάλους όπως φάνηκε εκ των υστέρων, αλλά οι τρεις νίκες έδωσαν ψυχολογία και ώθηση στους Στεφανοβικιώτες. Στις επτά αγωνιστικές είχαν κερδίσει όλα τα παιχνίδια τους, άρα ήταν ψηλά στην κατάταξη! Ακολούθησαν δύο ισοπαλίες, εντός με την ΑΕ 2002 κι εκτός στον Αχιλλέα, όμως τον Διαγόρα δεν τον πήρε από κάτω… Κέρδισε την ΑΠΟΒ, έφερε 2-2 στην έδρα της Δάφνης στο ντέρμπι κορυφής δεχόμενος μάλιστα την ισοφάριση δύο λεπτά πριν τη λήξη και μόνο στο φινάλε του πρώτου γύρου, η εντός έδρας ήττα από τον Γαζή την τελευταία ημέρα του Ιανουαρίου, ίσως κλόνισε κάπως την πίστη για την άνοδο. Η απάντηση ήρθε με έξι σερί τρίποντα, όπως δηλαδή και στο ξεκίνημα της σεζόν. Θα αναφέρουμε τον αγώνα Βόλος ΝΠΣ-Διαγόρας 4-5 της 17ης στροφής του πρωταθλήματος όταν η ομάδα του Ζιώγα βρέθηκε να χάνει 4-1 και έβαλε τρία γκολ από το 81ο έως το 87ο λεπτό παίζοντας με παίκτη λιγότερο!

Αυτή ήταν μια νίκη με μέταλλο πρωταθλητή, με χαρακτήρα και μήνυμα πως δύσκολα θα χανόταν η άνοδος. Στην τελική ευθεία, η ήττα από την ΑΠΟΒ δεν επηρέασε την κατάσταση όσον αφορά σε μια θέση στην τριάδα. Ακόμη κι έτσι όμως, με δύο νίκες θα κατακτούσαν τον τίτλο. Το 0-0 με την Δάφνη έδωσε το πάνω χέρι στη μάχη για το πρωτάθλημα στον σύλλογο του Βόλου, όπως και έγινε εν τέλει. Σίγουρα ο Διαγόρας θα μπορούσε να βγει πρώτος, όμως για τους ανθρώπους της ομάδας αυτό ήταν δευτερεύων. Το σημαντικό είναι πως η άνοδος ήρθε και μάλιστα με τον τρόπο που ήθελαν… το ρόστερ απαρτίζεται από ποδοσφαιριστές από το Στεφανοβίκειο και τα γύρω χωριά, ενώ τέσσερις παίκτες είναι από άλλα μέρη, φοιτητές στο νομό μας. Όπως επισήμανε ο Βασίλης Παπακυρίτσης, παράγοντας του συλλόγου, «σκοπός μας είναι να παίζουν οι ντόπιοι παίκτες, όχι να γεμίσουμε το ρόστερ με ξένους. Θέλαμε να ανέβουμε με αυτούς τους παίκτες και είναι μεγάλη επιτυχία που το καταφέραμε, ενώ με την ίδια φιλοσοφία θα συνεχίσουμε και στην Α’ Τοπική».

Ο «αρχιτέκτονας» της επιτυχίας Δημήτρης Ζιώγας, ο οποίος αποχώρησε από  την τεχνική ηγεσία για να αναλάβει τον Τοξότη, σχολίασε: Ξεκινήσαμε με πλάνο, όνειρα, αλλά και πολλές δυσκολίες. Aντιμετωπίσαμε τραυματισμούς, στιγμές πίεσης κι αμφισβήτησης. Όμως, δείξαμε τι σημαίνει να έχεις μέταλλο πρωταθλητή. Μείναμε ενωμένοι, στηρίξαμε ο ένας τον άλλον στις κακές στιγμές και πανηγυρίσαμε σαν ένα σώμα στις καλές. Κάθε φορά οι παίκτες καταθέτανε την ψυχή τους. Νιώθω βαθιά περήφανος και ευλογημένος που συνεργάστηκα με παίκτες με τόσο σπουδαίο χαρακτήρα, ήθος κι αγωνιστικό εγωισμό. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω δημόσια τη διοίκηση και τους ανθρώπους που ήταν δίπλα μας και δεν μας άφησαν να λείψει τίποτα, αποτελώντας τον δικό μας «βράχο» έξω από τις γραμμές του γηπέδου».

Ιδιαίτερη μνεία θα κάνουμε σε κάποιους παίκτες. Ο Γιαννιός, 23 ετών, μεσοεπιθετικός, φοιτητής αλλά με αρκετά χρόνια στην ομάδα, ήταν πρώτος σκόρερ με 11 τέρματα και σημαντική συνεισφορά στη δημιουργία για τους συμπαίκτες του. Οι Τζινιέρης-Μπαλούλης έβαλαν επτά και έξι γκολ αντιστοίχως, οι Σάκκος, Σουλακούδης, Πρίντζος, Γιαννούχος, Μεϊντάνης, Ξανθάς και ο αρχηγός Καρατζιώλης αποτέλεσαν, μαζί με τους τρεις προαναφερθέντες, τον βασικό κορμό. Αφήσαμε για το τέλος, τον νεαρό Μαργαρίτη Χατζηκωτούλα, γεννηθέντα το έτος 2011 ο οποίος έκλεψε την παράσταση. Μπορεί να έπαιζε για πρώτη φορά στη Β’ Τοπική αλλά στον αγωνιστικό χώρο, κάτι τέτοιο δεν φάνηκε… Έκανε 21 συμμετοχές στη βασική ενδεκάδα -συνολικά 23 στο πρωτάθλημα- και σκόραρε 7 φορές, δεύτερος σκόρερ και μάλιστα πανηγύρισε και το πρώτο του χατ τρικ! Εκτός από την άνοδο, ο Διαγόρας «κέρδισε» έναν πολύ καλό πιτσιρικά που προέρχεται από την ακαδημία του.

Οι συμμετοχές είχαν ως εξής (βασική ενδεκάδα-αλλαγή): Αγγαλίου 1-3, Βαΐτσης 0-3, Γιαννιός 23-0, Γιαννούχος 22-0, Ζήσης 10-4, Θεοδωρίδης 2-5, Καρατζιώλης 21-0, Κουτσιαρής 6-1, Κουτσοκέρας 1-3, Β. Λουφόπουλος 8-12, Κ. Λουφόπουλος 10-10, Μεϊντάνης 18-5, Μπαλούλης 20-2, Ντάφος 2-6, Ξανθάς 18-0, Παπαγεωργίου 0-2, Πρίντζος 23-0, Ρεσούλι 8-0, Ρίζος 1-1, Σάκκος 20-0, Σεσλιώτης 0-2, Σουλαλούδης 24-0, Τζινιέρης 13-1, Χατζηκωτούλας 21-2.

Οι σκόρερ: Γιαννιός 11, Χατζηκωτούλας 7, Τζινιέρης 7, Μπαλούλης 6, Σουλακούδης 4, Σάκκος 4, Καρατζιώλης 4, Θεοδωρίδης 4, Β. Λουφόπουλος 3, Γιαννούχος 2, Πρίντζος 1, Ζήσης 1, Ρίζος 1.