• 19 Μαρτίου, 2026

Ιπτάμενες ομπρέλες και πυροβολισμός στον λάινσμαν αναβιώνουν στις αφηγήσεις Ρηγίνου και Βαϊόπουλου

Ιπτάμενες ομπρέλες και πυροβολισμός στον λάινσμαν αναβιώνουν στις αφηγήσεις Ρηγίνου και Βαϊόπουλου

Με αφορμή τη συμπλήρωση 100 χρόνων από την ίδρυση της ιστορικής ομάδας του Ρήγα Φεραίου, οι παλαίμαχοι ποδοσφαιριστές Νίκος Ρηγίνος και Φώτης Βαϊόπουλος μοιράζονται αναμνήσεις από μια εποχή όπου το ποδόσφαιρο ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την τοπική κοινωνία και το πάθος για τη φανέλα.

Οι δύο ποδοσφαιριστές θυμούνται με συγκίνηση τις “μάχες” των μπαράζ, οι οποίες χαρακτήριζαν τότε την προσπάθεια για την άνοδο στις επαγγελματικές κατηγορίες:

Αγώνες “ζωής και θανάτου”: Τα παιχνίδια αυτά διεξάγονταν σε κλίμα έντασης, καθώς τόσο ο Ρήγας όσο και οι αντίπαλες ομάδες διεκδικούσαν με πάθος την άνοδο.

Η άνοδος στη Β’ Εθνική περιγράφεται ως ένα “όνειρο που έγινε πραγματικότητα”, με αποκορύφωμα τη νίκη στα πέναλτι η οποία πανηγυρίστηκε έντονα από όλη την περιοχή.

Οι κερκίδες ήταν πάντα γεμάτες, με τον κόσμο να καταφθάνει από όλα τα γύρω χωριά, ακόμη και με δέκα ή δεκαπέντε πούλμαν σε εκτός έδρας αγώνες.

Ένα από τα πιο ισχυρά στοιχεία του Ρήγα Φεραίου ήταν η συνοχή και η εντοπιότητα των παικτών του:

Πολλοί παίκτες μιλούσαν βλάχικα μέσα στο γήπεδο, χρησιμοποιώντας τη γλώσσα ως ένα είδος “συνθηματικού” κώδικα για να συνεννοούνται στις στημένες φάσεις ή στο οφσάιντ, χωρίς να τους καταλαβαίνουν οι αντίπαλοι.

Γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στους προέδρους της ομάδας, οι οποίοι αντιμετώπιζαν τους ποδοσφαιριστές σαν παιδιά τους, στηρίζοντάς τους ακόμη και οικονομικά σε δύσκολες στιγμές. Η ομάδα περιγράφεται ως μια “δεμένη οικογένεια” που διατηρούσε άριστες σχέσεις και εκτός γηπέδου, με συχνές εξόδους σε ταβέρνες μετά τις προπονήσεις και τους αγώνες.

Κλείνοντας, οι δύο παλαίμαχοι στέλνουν το δικό τους μήνυμα στη νέα γενιά, τους προτρέπουν να ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, καθώς προσφέρει πειθαρχία, υγεία και τους κρατά μακριά από κακές συνήθειες.

Τονίζουν ότι το ποδόσφαιρο πρέπει να πηγάζει από μέσα τους, όπως συνέβαινε και με τους ίδιους που, παρά τις δουλειές τους, έτρεχαν στο γήπεδο με το που άκουγαν τον ήχο της μπάλας.

Ακολουθήστε τις μνήμες σε καλές, αλλά και… τρομακτικές στιγμές… πυροβολισμού του λάινσμαν με αεροβόλο… ιπτάμενες ομπρέλες… Πως επέλεγαν από τις μικρότερες ομάδες της περιοχής τους παίκτες; Πως έρχονταν τα νέα των άλλων αγώνων;