Καρασμάνογλου, Τρίγκας, Μπίλης παίρνουν την σκυτάλη στις συνεντεύξεις για τα 100 χρόνια του Ρήγα

Η επέτειος των 100 χρόνων του Ρήγα Φεραίου αποτέλεσε την αφορμή για μια αναδρομή γεμάτη συναίσθημα, αναμνήσεις και ιστορίες από τα γήπεδα μιας άλλης εποχής. Οι παλαίμαχοι Αχιλλέας Καρασμάνογλου, Τρίγκας Χρήστος και ο παίκτης και προπονητής Αθανάσιος Μπίλης, μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους, αναδεικνύοντας τον ιδιαίτερο δεσμό της ομάδας με το Βελεστίνο.

Στη συνέντευξη που ακολουθεί επισημαίνονται σημαντικά στοιχεία της ομάδας του Ρήγα. Αποτελούνταν κατά 95% από παιδιά του Βελεστίνου, γεγονός που δημιουργούσε ένα κλίμα οικογένειας και βαθιάς αλληλεγγύης. Ο Ρήγας Φεραίος ήταν το κέντρο της ζωής στο χωριό. Η παρέα στο γήπεδο συνεχιζόταν στην καφετέρια και στις εξόδους, ενώ κάθε Δευτέρα γινόταν ανάλυση του αγώνα με ..τσίπουρο. Οι παίκτες περιέγραψαν πως σε περίπτωση ήττας, η στεναχώρια ήταν τόσο μεγάλη που μπορούσαν να κάνουν μια εβδομάδα να μιλήσουν μεταξύ τους ή να βγουν έξω.

Το ποδόσφαιρο των περασμένων δεκαετιών ήταν πιο σκληρό και βασιζόταν στη δύναμη, χωρίς τις πολλές τακτικές που υπάρχουν σήμερα. Οι παίκτες αγωνίζονταν συχνά σε ξερά γήπεδα, με αποτέλεσμα οι τραυματισμοί να είναι καθημερινότητα, αλλά να αντιμετωπίζονται με πείσμα. Υπήρχε ένας άγραφος κανόνας σεβασμού προς τους μεγαλύτερους παίκτες, ενώ οι προπονήσεις ήταν εξαντλητικές, συχνά σε ανηφόρες και ανώμαλο έδαφος.

Οι καλεσμένοι σχολίασαν ότι οι σύγχρονοι παίκτες είναι πιο “ευάλωτοι”, ενώ παλαιότερα οι ποδοσφαιριστές έπαιζαν ακόμα και τραυματισμένοι, μόνο και μόνο για να μη χάσουν τη θέση τους στην ενδεκάδα.

Και σε αυτή συνέντευξη …εμπλουτίζουμε το λεξιλόγιό μας στη βλάχικη γλώσσα αφού ήταν κώδικας επικοινωνίας κατά τη διάρκεια των αγώνων, ώστε οι αντίπαλοι να μην καταλαβαίνουν τις εντολές και τις πάσες τους. Τα πράγματα όμως περιπλέκονταν όταν έπαιζαν με το Σέσκλο, αφού πολλοί παίκτες ήταν και αυτοί βλάχοι. Απολαυστικές περιγραφές στο βίντεο της συνέντευξης.

Την περίοδο 1994-95, η ομάδα πέτυχε το εντυπωσιακό ρεκόρ των 102 γκολ. Στον τελευταίο αγώνα με τα Κανάλια, χρειάζονταν πέντε γκολ για να φτάσουν τα εκατό και τελικά πέτυχαν επτά. Μας αφηγείται τις… στιχομυθίες πριν τον αγώνα ο Τρίγκας Χρήστος.

Ο Ρήγας είχε πάντα τη στήριξη του κόσμου, με τον “Βαγγέλη τον Τύμπανο” να δίνει το ρυθμό στην κερκίδα, ενώ οι φίλαθλοι ακολουθούσαν την ομάδα παντού, ακόμα και σε μακρινές εκδρομές με δύσκολες συνθήκες.

Η ιστορία του Ρήγα Φεραίου δεν είναι μια απλή αθλητική διαδρομή, αλλά η ιστορία μιας ολόκληρης κοινότητας που αντλούσε δύναμη από την αγάπη για τη φανέλα και τον τόπο της.

Δείτε τη συνέντευξη για τις συνθήκες στα αποδυτήρια την εποχή αυτή, τα …παρατσούκλια, τον αγώνα με τη Σκιάθο, συνθήματα (Στις 11 η ώρα μετά τη λειτουργιά, ξεκίνησαν του Ρήγα, τα 11 παιδιά…), τους αγώνες στις αλάνες, την προετοιμασία των παικτών, τον …σκληρό… προπονητή Λιαδέλη και το τρέξιμο στις καλαμιές και τέλος, γιατί τα βλάχικα δεν «έπιαναν» στο Σέσκλο.