100 χρόνια Ρήγας Φεραίος: Η ιστορία μέσα από τα μάτια του Στέργιου Καλόγηρου

Στο πλαίσιο των εορτασμών για τον έναν αιώνα ζωής του Ρήγα Φεραίου, ξεκινάμε έναν κύκλο αφιερωμάτων στους ανθρώπους που τίμησαν τη φανέλα του συλλόγου, σε συνεργασία με το σημερινό ΔΣ της ομάδας και υπό την αιγίδα του Δήμου Ρήγα Φεραίου. Πρώτος σταθμός, η συγκλονιστική αφήγηση του παλαίμαχου Στέργιου Καλόγηρου, ο οποίος μας ταξιδεύει σε μια εποχή που το ποδόσφαιρο γραφόταν με χώμα, ιδρώτα και απόλυτη πίστη στην ομάδα του Βελεστίνου.

Μέσα από τις αναμνήσεις του παλαίμαχου ποδοσφαιριστή Στέργιου Καλόγηρου, αναδεικνύεται η πλούσια ιστορία και το πάθος που συνοδεύει τον Ρήγα Φεραίο στα 100 χρόνια της πορείας του. Η αφήγησή του αποτελεί έναν φόρο τιμής σε μια εποχή όπου το ποδόσφαιρο ήταν άρρηκτα συνδεδεμένο με την τοπική κοινωνία και την προσωπική θυσία.

Η πορεία του Στέργιου Καλόγηρου ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, υπογράφοντας το πρώτο του δελτίο το 1962. Παρά τις ευκαιρίες που είχε να αγωνιστεί σε άλλες ομάδες, παρέμεινε πιστός στον Ρήγα, θεωρώντας ύψιστη τιμή τη συμμετοχή του στον σύλλογο του Βελεστίνου.

Το ποδόσφαιρο εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ διαφορετικό από το σημερινό. Οι αγώνες γίνονταν σε σκληρά, χωμάτινα γήπεδα. Οι παίκτες επέστρεφαν στο σπίτι με ματωμένα πόδια, καθαρίζοντας τις πληγές τους με ζεστό νερό, ενώ τα αποδυτήρια δεν διέθεταν τις σημερινές ανέσεις. Το κίνητρο δεν ήταν οικονομικό. Η μόνη ανταμοιβή ήταν η διάκριση και η υπερηφάνεια που ένιωθαν φορώντας τη φανέλα της ομάδας.  Οι παίκτες ξεχώριζαν μέσα από παιχνίδια στις γειτονιές (αλάνες). Εκεί, οι παράγοντες της εποχής εντόπιζαν τα ταλέντα και τους προωθούσαν στον Ρήγα.

Ο Ρήγας Φεραίος φημιζόταν για την τεχνική του κατάρτιση. Εφάρμοζαν με επιτυχία το τεχνητό οφσάιντ, μια τακτική που τότε ήταν σπάνια και την χρησιμοποιούσαν ομάδες όπως ο Άγιαξ.

Για να μην γίνονται αντιληπτές οι κινήσεις τους από τους αντιπάλους, οι παίκτες συνεννοούνταν στο γήπεδο στα βλάχικα, δημιουργώντας έναν δικό τους κώδικα επικοινωνίας.

Η ομάδα ήταν το κέντρο της κοινωνικής ζωής του Βελεστίνου.

«Ο Ρήγας είναι για κάθε Βελεστινιώτη το σήμα κατατεθέν· από εκεί ξεκινούν όλα.»

Στους αγώνες παρευρίσκονταν όλοι, άνδρες και γυναίκες, σχηματίζοντας μια ανθρώπινη αλυσίδα γύρω από τις γραμμές του γηπέδου, καθώς δεν υπήρχαν κερκίδες. Υπήρχε μεγάλη φροντίδα για τον εξοπλισμό. Οι παίκτες πήγαιναν τα παπούτσια τους στον τσαγκάρη για μπάλωμα ή μοιράζονταν τις στολές τους. Ο κ. Καλόγηρος θυμάται με συγκίνηση την αλληλεγγύη των φιλάθλων, ακόμα και από αντίπαλες ομάδες (όπως του Αλμυρού), σε στιγμές ανάγκης.

Ο Στέργιος Καλόγηρος τονίζει ότι ο Ρήγας Φεραίος υπήρξε ένα «φυτώριο» όχι μόνο αθλητών, αλλά και σωστών οικογενειαρχών και επιστημόνων. Προτρέπει τους νέους παίκτες να συνεχίσουν να αγωνίζονται με την ίδια αγάπη και να καμαρώνουν για την ομάδα τους.

Ανακαλύψτε περισσότερα για την ιστορική ομάδα του Ρήγα Φεραίου στο βίντεο που ακολουθεί. Εμείς προς το παρόν σας αφήνουμε με ένα «Ρήγας-Ρήγας!».